Op naar Capetown!

Hallo,
Ondertussen is het weeral 14 dagen geleden dat we een blog-item plaatsten. Wat gaat de tijd ontzettend snel.
Vandaag (donderdag) is onze laatste dag in Worcester, morgen vertrekken we naar Capetown voor een debriefing week. Daar gaan we ook wat vakantie nemen en de Tafelberg bezoeken, Kaap de Goede Hoop, ...

In Worcester hebben we er een heel intense 3 weken opzitten. Veel tijd om ons aan te passen aan de nieuwe situatie hadden we hier niet, we vlogen er immers onmiddellijk in met heel wat diverse ministries! :-) Hieronder een kort overzichtje.

We hebben verschillende highschools bezocht waar we telkens een kort programma konden verzorgen op bv een weekopening.
Hoogtepunt daarvan was de maandagmorgen op Worcester Gymnasium. Voor een overvolle zaal (1000 studenten) mochten we de zaal binnenwandelen terwijl we de geheven Zuid-Afrikaanse vlag volgden, om vervolgens OP het podium plaats te mogen nemen, de zaal inkijkend. Ik (Jona) mocht er een heel kort preekje verzorgen over eenheid. Om er toch iets funs aan te koppelen heb ik de zaal op het einde enkele keren de mexican wave laten doen. Heel leuk om dat vanop het podium in actie te zien.

We hebben ook verschillende keren een tehuis voor gehandicapte kinderen bezocht. Het was heel speciaal om die kinderen wat aandacht te kunnen geven en er spelletjes te kunnen meespelen. Jaimie en ik konden ons ook ontfermen over een kindje dat blind en doof was. Alles gebeurde op gevoel, intens om te ervaren hoe ze ons niet wilde los laten eenmaal we ze bij ons hadden.

Verder hebben we ook gevangenissen bezocht en de mensen daar bemoedigd in hun kerkdienst. Zelden zo een enthousiaste lofprijs meegemaakt. We werden zelf ontzettend bemoedigd door de gevangenen! Leuk ook om de veiligheidsprocedures eens mee te maken bij het betreden van de maximum-security prison.

Met onze contactpersoon Johan zijn we verschillende keren naar zijn groep tieners geweest. Hij heeft er zijn bediening van gemaakt om deze groep tieners, die samenleven in een ghetto hier in Worcester, te discipelen en ze life-skills bij te brengen. Knap om te zien hoe deze jonge mensen al zoveel veranderd zijn. Hun toekomst ziet er al een stuk beter uit.
We hebben ook verschillende voetbalwedstrijdjes met hun gespeeld, echt fun!

We hebben ook ministry gedaan in een afkickcentrum voor alcohol en drugs, hebben ook een kinderprogramma verzorgd voor 200 kinderen uit de sloppenwijken, wat een gekkenhuis was me dat! :-) Wel leuk! We hebben ook een moment gehad om de mensen in het politiekantoor hier te bemoedigen, hebben ook mensen bemoedigd die hier al verschillende ministries opgezet hebben ...

Verder hebben we ook samengewerkt met de Treasure Kidz en Teenz. Een Nederlands echtpaar (en hun dochter) hebben hier een farm gekocht. Op die farm (die schitterend gelegen is, naast de reusachtige bergen hier in Worcester) houden ze dagelijks programma voor gekleurde jongeren waarvan hun ouders werken op andere farms. Die jongeren worden thuis verwaarloosd en krijgen helemaal geen normen en waarden mee. Via de Treasure Kidz en Teenz wordt dat wel gedaan. Heel mooi om te zien hoe deze Nederlandse mensen al hun tijd spenderen aan het discipelen van deze kinderen.
Wij hebben een 2-tal namiddagen voor hun verzorgd en hebben ook enkele van hun soccerteams gecoached op een leuk voetbaltornooi.

Jaimie en ik genieten van de mooie dagen hier ('s nachts is het wel heel koud), van het aandacht geven aan de vele kinderen, van het zorgen voor de gehandicapte kinderen, van de massa-meetings op de highschools, van de contacten met de (Afrikaanse en Braziliaanse) mensen op de YWAM-basis, van het ritmegevoel van de Afrikaanse kinderen, van ons team, van de mailtjes en de sms-jes die we van jullie ontvangen, van het jembe spelen, ...

We hebben het moeilijker met de koude nachten :-), de trage internetverbinding :-), het missen van een eigen woonkamer :-), de armoede die hier heerst, het verschil tussen blank en zwart en gekleurd, de moeilijke leefomstandigheden voor sommigen hier, het misbruik wat zoveel mensen hier ervaren, de kinderen die hier verwaarloosd worden, alcohol die hier zoveel levens verwoest, ...
Gelukkig zijn er hier heel veel mensen die echt hun best doen om verbetering in deze situaties te brengen. We hebben echt heel veel respect voor wat zij hier doen en hoe ze andere mensen inspireren.

Stilletjes aan verlangen we ook al om iedereen in Belgie terug te zien. Binnen een 2-tal weekjes is het zover, dan zit ons grote avontuur erop. Gelukkig moeten we pas op 1 oktober terug gaan werken, kunnen we dus nog genieten van de maand september om alles wat te laten bezinken.
Het wordt speciaal om iedereen terug te zien en bij te praten, terug in Ichthus te zijn, terug te gaan voetballen, weer bij de Tieners te zijn, opnieuw een bak Belgische frieten te eten, terug tv te kijken, terug in het rijke Westen te zijn, onze avonturen met jullie te delen, jullie vakantie-avonturen te horen, op gitaarles te gaan bij Deef :-), onze kat Sila terug te zien, een paar daagjes naar de Ardennen te gaan, terug rechts met de auto te rijden, ... Boeiende tijden dus ...

We proberen om binnenkort nog een aantal foto's online te plaatsen, zodat jullie kunnen zien wat we hier zoal meemaken! Tot heel binnenkort!
Grts, Blessings,
Jona en Jaimie